|
|
Juni 2011
Een Big in Rochas Couchaud
Die vond het leven maar zo, zo
Sinds enkele dagen
Hoor’k hem niet meer klagen
Hij ligt in de pan als Fricandeau.
Een lammetje in St Robert
Schopte het levend niet ver
Nu ligt hij als bout
Lekker warm, niet koud
In de oven bij Iene en Ger.
Een Big in Rochas Couchaud
Die vond het leven maar zo, zo
Sinds enkele dagen
Hoor’k hem niet meer klagen
Hij ligt in de pan als Fricandeau.
Een lammetje in St Robert
Schopte het levend niet ver
Nu ligt hij als bout
Lekker warm, niet koud
In de oven bij Iene en Ger.
Frankies Place
Met meegaan kom je verder!
St Robert, 12 juni 2010
Boven mij is de blauwe lucht met hier en daar een witte wolk, het is net als of ze niet bewegen. Hebben ze ook geen zin in jachten en jagen, net als ik? De blaadjes aan de bomen hangen vrijwel stil, samen vormen ze een groene muur. Deze muur ontneemt mij gedeeltelijk het zicht op het dal. Het gras onder mijn voeten voelt koud aan, de grond is nog nat. De enorme regenbuien van de voorbije dagen hebben de hellingen verzadigd. Hier en daar stroomt water uit de berg door een geultje in het grasveld, aan de rand van het veld valt het omlaag om zijn weg naar zee verder te vervolgen. De vogels zingen hun late middag lied en zullen dit volhouden tot de zon achter de bergtop is verdwenen. Aan de overzijde van het dal zie ik de hellingen baden in het late zonlicht. Een duif laat luid koerend weten dat hij nog aanwezig is, hierdoor weet een andere zich geroepen om ook zijn aanwezigheid te laten merken. Een koerend samenzang is het gevolg.
De hellingen met akkers, velden en boomgaarden vormen een bonte lappen deken, die door het late zonlicht nog gedeeltelijk wordt verwarmd. Zoemend scheert een insect langs mijn oor in de stilte van het dal klinkt dit oorverdovend. De hond doet hier nog een schepje boven op als ze luid laat merken dat er gasten arriveren.
In het dal glijdt de schaduw van een wolk lui en traag over de glooiingen van het dal. Ik pak mijn schrijfblok en begin: "Boven mij is de lucht blauw met hier en daar….." Yes denk ik, ik ben weer terug op mijn geliefde plek op aard; "Rochas Couchaud".
In 2011 heb ik de mijmering "moestuin" geschreven en de twee limmerickjes ter ere aan het geweldige eten dat Gerrit en Ieneke ons steeds voorschotelen
Groetjes Frank en Marije
Boven mij is de blauwe lucht met hier en daar een witte wolk, het is net als of ze niet bewegen. Hebben ze ook geen zin in jachten en jagen, net als ik? De blaadjes aan de bomen hangen vrijwel stil, samen vormen ze een groene muur. Deze muur ontneemt mij gedeeltelijk het zicht op het dal. Het gras onder mijn voeten voelt koud aan, de grond is nog nat. De enorme regenbuien van de voorbije dagen hebben de hellingen verzadigd. Hier en daar stroomt water uit de berg door een geultje in het grasveld, aan de rand van het veld valt het omlaag om zijn weg naar zee verder te vervolgen. De vogels zingen hun late middag lied en zullen dit volhouden tot de zon achter de bergtop is verdwenen. Aan de overzijde van het dal zie ik de hellingen baden in het late zonlicht. Een duif laat luid koerend weten dat hij nog aanwezig is, hierdoor weet een andere zich geroepen om ook zijn aanwezigheid te laten merken. Een koerend samenzang is het gevolg.
De hellingen met akkers, velden en boomgaarden vormen een bonte lappen deken, die door het late zonlicht nog gedeeltelijk wordt verwarmd. Zoemend scheert een insect langs mijn oor in de stilte van het dal klinkt dit oorverdovend. De hond doet hier nog een schepje boven op als ze luid laat merken dat er gasten arriveren.
In het dal glijdt de schaduw van een wolk lui en traag over de glooiingen van het dal. Ik pak mijn schrijfblok en begin: "Boven mij is de lucht blauw met hier en daar….." Yes denk ik, ik ben weer terug op mijn geliefde plek op aard; "Rochas Couchaud".
In 2011 heb ik de mijmering "moestuin" geschreven en de twee limmerickjes ter ere aan het geweldige eten dat Gerrit en Ieneke ons steeds voorschotelen
Groetjes Frank en Marije